"۲۱ آبان ۱۳۹۷"

منوی بالا را از قسمت نمایش -> فهرست انتخاب کنید
          به وب سایت  سیویل من  خوش آمدید در این وب سایت سعی شده مطالب مفید در رابطه با رشته عمران و معماری جمع آوری شود سایت در حال بروز رسانی می باشد از صبر و شکیبایی شما سپاسگذاریم

آب


كليات:

آب را نه‌تنها مي‌توان از مصالح ساختماني مهم به شمار آورد، بلكه نقش آن در كارهاي مهندسي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است، زيرا:

الف:  آب در ساختن بتن، ملاتها، شفته و نظاير آن مصرف مي‌شود و كمي و زيادي و كيفيت آن در مقاومت ملاتها و بتن اثر مي‌گذارد.

ب:   آب براي عمل آوردن و مراقبت از بتن، ملاتهاي آبي و شفته، ضروري است.

پ:   ناخالصی‌های موجود در آب اختلاط ملاتها و بتن، نه‌تنها ممكن است بر زمان‌گیرش، تاب و ثبات حجم اثر بگذارد، بلكه مي‌تواند سبب شوره‌زدگي يا خوردگي آرماتورها و ساير اقلام فلزي مدفون در كار شوند.

ت:   در شستشوي مصالح و جداسازي آن‌ها از ناخالصی‌ها از آب بهره‌گيري مي‌شود.

ث:   از بخارآب در توليد برخي مصالح، عمل آوردن بتن و گرم كردن پاره‌اي مواد و مصالح و حفاظت كارها از سرما، استفاده مي‌شود.

ج:    قسمت عمده سازه‌هاي آبي در معرض آب قرار مي‌گيرند و در بيشتر موارد مواد مضر موجود در آب دريا و آب‌های زيرزميني، سبب بروز اشكالاتي مانند حمله سولفات‌ها و كلرورها، خوردگي فلزات و مانند این‌ها مي‌شود.

چ:    كمي و زيادي رطوبت و تر و خشك شدن متوالي، مي‌تواند باعث انهدام و تخريب كارها شود.

ح:    برخي از اعضاي ساختمان‌ها ممكن است در اثر رطوبت دچار صدمه و حتي خرابي شوند، آسيب تزئينات ساختماني يا پيچيدگي كارهاي چوبي، شوره‌زدگي نماي ساختمان‌ها و خوردگي فلزات ازجمله اين مواردند.

آب را مي‌توان از منابعي مانند اقیانوس‌ها، درياها، رودخانه‌ها، چشمه‌ها، قنات‌ها و چاه‌ها تأمين نمود. در مواردي كه منابع آب در يك منطقه محدود و بهاي تمام‌شده آن گران باشد، ممكن است با اتخاذ تدابيري مانند استفاده مجدد از آب‌های مصرف‌شده، بازيافت پساب‌ها و فاضلاب‌های تصفیه‌شده نيز تمام يا قسمتي از آب موردنیاز کارگاه‌های ساختماني را فراهم نمود. بديهي است در اين صورت و درحالی‌که از آب دريا و اصولاً هر نوع آب مشكوك ديگر استفاده مي‌شود، شرايط مندرج در مشخصات براي هر نوع كاربرد بايد رعايت گردد.

انطباق با مشخصات و استانداردها:

آب مورد مصرف در هر پروژه اعم از آب اختلاط يا آبي كه براي عمل آوردن به مصرف مي‌رسد، بايد ازنظر ویژگی‌های فيزيكي، شيميايي و ساير مشخصه‌ها با آنچه در نقشه‌ها، مشخصات فني خصوصي، دستور كارها و ساير مدارك پيمان ذکرشده است، مطابقت داشته باشد. نوع آب و منبع تأمين آن بايد قبلاً به تصويب دستگاه نظارت برسد. چنانچه تا زمان انعقاد پيمان استانداردهاي ايراني درباره آب براي مصارف ساختماني تدوين يا تجدیدنظر شود، اين استانداردها ملاك عمل قرار خواهند گرفت. تا زماني كه استاندارد ايراني در برخي موارد تدوین‌نشده باشد در درجه اول استانداردهاي سازمان بين‌المللي استاندارد ISO معتبر خواهد بود و در صورت نبودن استاندارد مذكور، به ترتيب استانداردهاي آمريكايي ASTM، بريتانيايي BS و آلماني DIN داراي اعتبار بوده و مورد عمل قرار خواهند گرفت.

ویژگی‌های و حداقل حدود قابل‌قبول:

آب مصرفي در هر پروژه بايد تميز و صاف بوده و عاري از مقادير زيان‌آور روغن‌ها، اسيدها، قلیایی‌ها، نمک‌ها، مواد قندي، مواد آلي يا مواد ديگري باشد كه ممكن است به كارهاي ساختماني به‌ویژه بتن، ملاتها، آرماتورها و ساير اقلام مدفون در كار آسيب برسانند. عموماً آب آشاميدني زلال، بي‌بو، بي‌رنگ، بدون طعم را مي‌توان در ساخت بتن و ملاک‌ها در مناطقي كه خطر خوردگي وجود نداشته باشد مورداستفاده قرارداد. مقدار PH آب مصرفي نبايد از ۵/۴ كمتر و از ۵/۸ بيشتر باشد.

آب غير آشاميدني و اصولاً هر آب مشكوك را در صورتي مي‌توان در ساخت بتن و انواع ملاتها به مصرف رسانيد كه نمونه‌هاي مكعبي ملات ساخته‌شده با آن داراي حداقل مقاومتي در سنين ۷ روزه و ۲۸ روزه برابر با (۹۰%) مقاومت نمونه‌هاي مشابهي كه با آب مقطر ساخته‌شده‌اند باشند. آزمایش‌های مقايسه مقاومت‌ها بايد در شرايط يكسان جز ازنظر آب اختلاط انجام شوند. حداكثر مقادير مجاز براي مواد زيان‌آور در آب مصرفي براي ساختن ملاتها و بتن در جدول شماره ۲-۸-۳ آمده است. عموماً آب دريايي كه تا مقدار ۳۵۰۰۰ قسمت در ميليون نمک‌های محلول دارد، به‌عنوان آب اختلاط براي بتن بدون ميلگرد و ملاتهاي مصرفي در كارهايي كه اقلام فلزي در آن‌ها كار گذارده نمي‌شوند، مناسب است. مصرف آبي كه داراي خزه است، براي ساختن بتن و ملاتها مناسب نيست. آب گل‌آلود را بايد قبل از مصرف از ميان حوضچه‌هاي ته‌نشين گذراند و يا با روش‌های ديگر تصفيه كرد تا مقدار لاي و رس آن كاهش يابد. املاح يا ساير مواد زيان‌آوري كه در سنگ‌دانه‌ها، سيمان يا مواد افزودني وجود دارند، بايد با مقادير موجود در آب اختلاط جمع شوند. مقادير كل مواد زيان‌آور براي بتن يا فولاد بايد مبناي ارزيابي و پذيرش قرار گيرند.

جدول ۲-۸-۳-۲ حداكثر مقادير مجاز مواد زيان‌آور در آب مصرفي بتن و ملاتها

ملاحظات حداکثر غلظت مجاز (قسمت در ميليون) نوع مواد زيان‌آور
۱۰۰۰ بتن‌آرمه در شرايط محيطي شديد

و بتن پیش‌تنیده

ذرات جامد معلق
۲۰۰۰ بتن‌آرمه در شرايط محيطي ملايم،

بتن بدون آرماتور و ملاتها

۱۰۰۰ بتن‌آرمه در شرايط محيطي شديد

و بتن پیش‌تنیده

ذرات جامد محلول
۲۰۰۰ بتن‌آرمه در شرايط محيطي ملايم
۳۵۰۰  بتن بدون آرماتور و بدون قطعات فلزي و ملاتها
مقدار کل يون کلر قابل‌حل در آب برحسب درصد وزن سيمان نبايد از مقادير جدول ۶-۳-۳-۶ آيين‌نامه بتن ايران بيشتر باشد. ۵۰۰ بتن‌آرمه در شرايط محيطي شديد، بتن پیش‌تنیده يا دال پل و بتن‌آرمه‌هايي که در شرايط مرطوب قرار دارند. يون کلر (CL)
۱۰۰۰ يا داراي مواد آلومينيومي يا فلزات غیرمشابه يا قالب‌های گالوانيزه دائمي هستند
۱۰۰۰۰ بتن بدون آرماتور و بدون ساير اقلام فلزي مدفون و ملاتها
مقدار کل سولفات قابل‌حل در آب برحسب SO3 بايد مطابق جدول
۶-۳-۳-۳ آيين‌نامه بتن ايران باشد.
۱۰۰۰ بتن‌آرمه و بتن پیش‌تنیده سولفات‌ها

(برحسب SO4)

۳۰۰۰ بتن بدون آرماتور و بدون اقلام فلزي مدفون و ملاتها
۶۰۰ قلیایی‌های معادل
۱۰۰۰ کربنات‌ها
۴۰۰ براي بی‌کربنات‌های کلسيم و منيزيم ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ بی‌کربنات‌ها
۵۰۰ فسفات‌ها، ارسناتها، براتها
۵۰۰ نمک‌های روي، مس، سرب، منگنز، قلع
آزمايش بتن ضروري است ۱۰۰ سولفور سديم

 

جابه‌جا كردن و نگهداري آب:

در جابه‌جا كردن آب از منبع اصلي و در ذخيره‌سازي آن بايد نهايت مراقبت به عمل آيد تا از آلودگي آب به مواد مضر جلوگيري شود. همچنين از ورود مواد آلوده به منابع ذخيره آب در كارگاه بايد ممانعت به عمل آيد به قسمي كه ویژگی‌های آب دستخوش تغيير نشود. منابع زيرزميني كارگاهي به‌ویژه در مناطقي كه داراي خاك نامناسب و آلوده به املاح و مواد مضر هستند، بايد كاملاً آب‌بندي شوند تا مواد مضر موجود در خاك و آب‌های زيرزميني نتوانند به اين منابع نفوذ كنند و موجب آلودگي آب شوند. در هر كارگاه ساختماني، ذخيره‌سازي آب بايد چنان باشد كه همواره به‌اندازه كافي آب در دسترس قرار گيرد تا چنانچه تأمين آب از منبع اصلي به هر علتي دچار اشكال گردد، آب مورد لزوم كارگاه تأمين و حداقل براي آبپاشي كارهاي بتني و سيماني و ساير مصارف ضروري آب وجود داشته باشد. در طراحي منابع كارگاهي بايد ورود و خروج و درنتیجه جريان آب در منبع طوري تنظيم گردد كه در تمام قسمت‌های منبع هميشه آب تازه جريان داشته باشد و به‌این‌ترتیب از رشد خزه، قارچ و میکروارگانیسم‌ها و مانند این‌ها جلوگيري به عمل آيد و در صورت لزوم هرچند گاه يك‌بار مواد ضدعفونی‌کننده در منبع ريخته شود.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید